Tel Megiddo w Dolinie Jizreel to jedno z najsłynniejszych stanowisk archeologicznych na Bliskim Wschodzie — kopiec kryjący ponad dwadzieścia warstw osadniczych z kilku tysięcy lat. To właśnie tutaj odkryto monumentalne bramy, potężne mury obronne, kompleks długich budowli nazwanych „stajniami Salomona” oraz imponujący, wykuty w skale system wodny. Wokół tych budowli toczy się jeden z najgorętszych sporów w archeologii biblijnej: czy wznosił je król Salomon w X wieku p.n.e., czy dopiero dynastia Omriego, a zwłaszcza król Achab, w wieku IX?
Czym jest odkrycie
Megiddo badano w kilku wielkich kampaniach. Pierwsze wykopaliska prowadził Gottlieb Schumacher (1903–1905) dla niemieckiego towarzystwa badań Palestyny. Kluczowe prace wykonała jednak ekspedycja Oriental Institute Uniwersytetu w Chicago (1925–1939), finansowana przez Johna D. Rockefellera Jr., kierowana kolejno przez Clarence’a Fishera, P.L.O. Guya, Roberta Lamona i Gordona Louda. To ta ekspedycja odsłoniła kompleksy długich, trójdzielnych budynków z kamiennymi żłobami, słupami i przejściami — i to P.L.O. Guy zinterpretował je jako stajnie dla koni rydwanowych, wiążąc je z Salomonem.
Odkryto dwa główne kompleksy „stajni” (warstwa/stratum IVA), zdolne — według szacunków — pomieścić łącznie około 450–480 koni. Do tego doszła sześciokomorowa brama miejska (Brama 2156) oraz rozbudowany system wodny: pionowy szyb o głębokości ok. 35 metrów i wykuty w skale tunel długości ok. 100 metrów, doprowadzający wodę ze źródła poza murami do wnętrza miasta. Późniejsze kampanie prowadził Yigael Yadin (Uniwersytet Hebrajski, sezony 1960, 1966–1967, 1971), a od 1994 roku wykopaliska kontynuuje ekspedycja Uniwersytetu w Tel Awiwie, zapoczątkowana przez Israela Finkelsteina i Davida Ussishkina. W 2005 roku Megiddo wpisano na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO (jako „Tells biblijne — Megiddo, Chasor, Beer Szewa”).
Powiązanie z Pismem
Podstawą, dla której w ogóle łączy się te budowle z Salomonem, jest jeden werset. W relacji o robotach budowlanych króla czytamy:
„A to była przyczyna poboru do robót, który król Salomon rozkazał na budowę domu Pana, swojego domu, Millo, muru Jerozolimy, Chasor, Megiddo i Gezer.” (1 Krl 9,15, UBG)
Trzy miasta wymienione razem — Chasor, Megiddo i Gezer — stały się fundamentem hipotezy Yadina. Zauważył on, że sześciokomorowe bramy w tych trzech miejscach mają niemal identyczny plan, i wywnioskował, że były dziełem jednej, centralnej administracji Salomona. Ten sam rozdział wspomina też o wyspecjalizowanych ośrodkach:
„I wszystkie miasta spichlerze, które należały do Salomona, miasta dla rydwanów i miasta dla jeźdźców oraz wszystko, co Salomon pragnął wybudować w Jerozolimie, Libanie i całej ziemi swego panowania.” (1 Krl 9,19, UBG)
Właśnie sformułowanie „miasta dla rydwanów i miasta dla jeźdźców” skłoniło pierwszych badaczy do odczytania długich budowli jako stajni dla koni rydwanowych. Warto jednak podkreślić: Biblia nazywa Megiddo miastem odbudowanym przez Salomona, ale nigdzie nie opisuje ani „stajni”, ani systemu wodnego. Powiązanie konkretnych ruin z konkretnym władcą jest wnioskiem archeologów, a nie treścią samego tekstu.
Co pewne, a co dyskutowane
Warto oddzielić fakty od interpretacji.
- Pewne (konsensus): Megiddo było w epoce żelaza dużym, ufortyfikowanym miastem królewskim z monumentalną architekturą i zaawansowanym systemem wodnym. Istnienie samych budowli, bramy i szybu jest bezsporne.
- Dyskutowane — funkcja budowli: nazwa „stajnie Salomona” jest dziś kwestionowana. Wielu badaczy (m.in. w tradycji krytyki Jamesa B. Pritcharda i Ze’eva Herzoga) uważa, że trójdzielne budynki mogły służyć jako magazyny/spichlerze, koszary wojskowe lub targowiska, a nie stajnie. Sprawa nie jest rozstrzygnięta.
- Dyskutowane — datowanie i autor: Yadin swoimi sondażami argumentował, że tzw. stajnie (stratum IVA) nie pochodzą z czasów Salomona, lecz z IX wieku p.n.e. — z okresu Omriego i Achaba. Dziś niemal wszyscy badacze zgadzają się, że te konkretne budowle nie są dziełem Salomona; większość wiąże je z Achabem (część datuje jeszcze później, na Jeroboama II w VIII wieku).
- Sedno sporu — chronologia: Israel Finkelstein sformułował tzw. „niską chronologię”, przesuwającą warstwy z X na IX wiek, co uderza w tradycyjne przypisanie bramy Salomonowi. Zwolennicy „wysokiej”/tradycyjnej chronologii (oraz część datowań radiowęglowych, np. prace H.J. Bruinsa i A. Mazara) bronią X-wiecznego, salomonowego początku. System wodny również bywa datowany albo na Salomona, albo — częściej — na Achaba, z możliwym salomonowym zaczątkiem dokończonym za Omrydów.
Znaczenie
Megiddo nie „udowadnia Biblii” — i nie taka jest rola archeologii. Pokazuje jednak coś istotnego: opis z 1 Księgi Królewskiej, mówiący o Megiddo jako o ufortyfikowanym mieście królewskim z rydwanami i końmi, dobrze pasuje do realiów, które archeolodzy faktycznie znajdują w tym miejscu. Izrael epoki żelaza miał monumentalną architekturę państwową, potrafił budować bramy warowne i skomplikowane systemy wodne. Spór dotyczy nie tego, czy takie miasta istniały, lecz kto i kiedy je wznosił — Salomon czy Achab.
Dla czytelnika Pisma płynie stąd wezwanie do rzetelności. Nie musimy „naciągać” kamieni, by potwierdzały wiarę. Świadectwo Jahwe stoi na Jego słowie, a odkrycia takie jak Megiddo dają nam realne tło epoki, w której działali Salomon i późniejsi królowie Izraela — łącznie z Achabem, którego panowanie Pismo ocenia surowo. Nawet spór o chronologię przypomina, że historia biblijna toczyła się w konkretnym czasie i miejscu, dostępnym łopacie archeologa.
Źródła
- Robert S. Lamon, Geoffrey M. Shipton, Megiddo I: Seasons of 1925–34, Strata I–V, University of Chicago Press, Chicago 1939.
- Gordon Loud, Megiddo II: Seasons of 1935–39, University of Chicago Press, Chicago 1948.
- James B. Pritchard, „The Megiddo Stables: A Reassessment”, w: James A. Sanders (red.), Near Eastern Archaeology in the Twentieth Century: Essays in Honor of Nelson Glueck, Doubleday, Nowy Jork 1970.
- Israel Finkelstein, David Ussishkin, Baruch Halpern (red.), Megiddo III–V — raporty ekspedycji Instytutu Archeologii Uniwersytetu w Tel Awiwie.
- The Megiddo Expedition, Uniwersytet w Tel Awiwie — historia wcześniejszych wykopalisk.
- UNESCO World Heritage Centre — wpis „Biblical Tels: Megiddo, Hazor, Beer Sheba” (2005).
Zobacz też: Jahwe · Salomon · Achab · Baruch — znaczenie imienia
