kruk
H6158 — hebrajskie słowo עֹרֵב ('o.Rev), rzeczownik o znaczeniu „kruk" (ang. raven). W Biblii występuje 10 razy, w 9 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
10 wersetówI wypuścił kruka, który wylatywał i wracał, aż wyschły wody na ziemi.
Kto dostarcza krukowi pokarmu, gdy jego młode wołają do Boga i tułają się bez pożywienia?
Oko, które wyśmiewa ojca i gardzi posłuszeństwem matce, wydziobią kruki nad potokami i wyjedzą orlęta.
Jego głowa jest jak najczystsze złoto; jego kędziory faliste, czarne jak kruk.
Ale pelikan i bąk ją posiądą, a sowa i kruk w niej zamieszkają. Rozciągnie on nad nią sznur spustoszenia i próżne wagi.