ukoronować
H5849 — hebrajskie słowo עָטַר ('o.te.Rim), czasownik o znaczeniu „ukoronować" (ang. to crown). W Biblii występuje 7 razy, w 4 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Psalmów (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
7 wersetówI Saul szedł po jednej stronie góry, a Dawid i jego ludzie szli po drugiej stronie góry. I Dawid spieszył się, aby ujść przed Saulem, gdyż Saul i jego ludzie już otaczali Dawida i jego ludzi, aby ich pojmać.
Ty bowiem, Panie, będziesz błogosławił sprawiedliwego, osłonisz go dobrocią jak tarczą.
Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią go ukoronowałeś.
Wieńczysz rok swoją dobrocią, a twoje ścieżki ociekają tłuszczem.
On wybawia twoje życie od zguby, on cię koronuje miłosierdziem i wielką litością.
Wyjdźcie, córki Syjonu, i popatrzcie na króla Salomona w koronie, którą ukoronowała go jego matka w dniu jego zaręczyn i w dniu radości jego serca.
Kto powziął takie postanowienie przeciw Tyrowi, który rozdawał korony, którego kupcy są książętami, a jego handlarze – szanowanymi ziemi?