ogon
H2180 — hebrajskie słowo זָנָב (le.za.Nav), rzeczownik o znaczeniu „ogon" (ang. tail). W Biblii występuje 11 razy w 9 wersetach, w 5 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
9 wersetówNastępnie Pan powiedział do Mojżesza: Wyciągnij rękę i chwyć go za ogon. Wyciągnął więc rękę i chwycił go, i ten zamienił się w laskę w jego ręce.
I Pan umieści cię na czele, a nie na końcu; i będziesz tylko na górze, a nie będziesz na dole, jeśli będziesz słuchał przykazań Pana, swego Boga, które ci dziś nakazuję, abyś ich przestrzegał i je wypełniał.
On będzie tobie pożyczał, a ty jemu nie będziesz pożyczał. On będzie na czele, a ty będziesz na końcu.
Poszedł więc Samson i nałapał trzysta lisów, wziął pochodnie, przywiązał ogon do ogona, a pośrodku między dwoma ogonami uwiązał po jednej pochodni.
I powiedz mu: Uważaj i bądź spokojny; nie bój się i niech twoje serce nie lęka się z powodu dwóch niedopałków dymiących głowni, z powodu zapalczywego gniewu Resina z Syrią oraz syna Remaliasza.
Dlatego Pan odetnie Izraelowi głowę i ogon, gałąź i sitowie, w jednym dniu.
Starzec i dostojnik – to głowa, a prorok, który uczy kłamstwa – to ogon.
I nie będzie żadnego dzieła w Egipcie, którego będą mogły dokonać głowa lub ogon, gałąź lub sitowie.