שִׁמְעָא, שִׁמְעָהshim.'A'H8092
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Szimea
ang. „Shimea"
rzeczownik · r.m.
5 wystąpień5 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8092 — hebrajskie słowo שִׁמְעָא, שִׁמְעָה (shim.'A'), nazwa własna o znaczeniu „Szimea" (ang. Shimea). W Biblii występuje 5 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
5 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 2:13וְשִׁמְעָ֖א
A Jesse spłodził swego pierworodnego Eliaba, jako drugiego – Abinadaba, trzeciego – Szimeę;
glosa: i Szimea
1Krn 3:5שִׁ֠מְעָא
Ci zaś urodzili mu się w Jerozolimie: Szima, Szobab, Natan i Salomon – ci czterej z Batszui, córki Ammiela.
glosa: Szimea
1Krn 6:39שִׁמְעָֽא׃
Oraz jego brat Asaf, który stawał po jego prawicy. Asaf, syn Berechiasza, syna Szimei;
glosa: Szimea
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).