צוֹפַרtzo.FarH6691
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Sofar
ang. „Zophar"
rzeczownik · r.m.
4 wystąpień4 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6691 — hebrajskie słowo צוֹפַר (tzo.Far), nazwa własna o znaczeniu „Sofar" (ang. Zophar). W Biblii występuje 4 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Hioba). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Hioba
Hi 2:11וְצוֹפַ֖ר
A gdy trzej przyjaciele Hioba usłyszeli o całym nieszczęściu, które spadło na niego, przyszli, każdy ze swego miejsca: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Umówili się bowiem, aby przyjść i wraz z nim lamentować, i pocieszyć go.
glosa: i Sofar
Hi 42:9צֹפַר֙
Poszli więc Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy i uczynili, jak Pan im rozkazał. Pan także przyjął Hioba.
glosa: Sofar
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).