פַּגְעִיאֵלpag.'i.'ElH6295
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Pagiel
rzeczownik · r.m.
5 wystąpień5 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6295 — hebrajskie słowo פַּגְעִיאֵל (pag.'i.'El), nazwa własna o znaczeniu „Pagiel". W Biblii występuje 5 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Liczb). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
5 wersetówKsięga Liczb
Lb 2:27פַּגְעִיאֵ֖ל
Obok niego rozbije obóz pokolenie Aszera, a wodzem synów Aszera będzie Pagiel, syn Okrana;
glosa: [był] Pagiel
Lb 7:72פַּגְעִיאֵ֖ל
Jedenastego dnia ofiarę złożył naczelnik synów Aszera Pagiel, syn Okrana.
glosa: Pagiel
Lb 7:77פַּגְעִיאֵ֖ל
A na ofiarę pojednawczą – dwa woły, pięć baranów, pięć kozłów i pięć jednorocznych jagniąt. To była ofiara Pagiela, syna Okrana.
glosa: Pagiel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).