Efa

ang. „Ephah"

rzeczownik · r.m.

5 wystąpień5 wersetów3 ksiąg

Rozkład wg ksiąg

H5891 — hebrajskie słowo עֵיפָה (ve.'ei.Fah), nazwa własna o znaczeniu „Efa" (ang. Ephah). W Biblii występuje 5 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

5 wersetów

Księga Rodzaju

Rdz 25:4עֵיפָ֤ה

Synami Midiana byli: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Wszyscy oni byli synami Ketury.

glosa: [byli] Efa

1 Księga Kronik

1Krn 1:33עֵיפָ֤ה

Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Oni wszyscy byli synami Ketury.

glosa: Efa

1Krn 2:46וְעֵיפָה֙

Efa, nałożnica Kaleba, urodziła Charana, Mosę i Gazeza, a Charan spłodził Gazeza.

glosa: i Efa

1Krn 2:47וְעֵיפָ֥ה

Synowie Jahdaja: Regem, Jotam, Geszan, Pelet, Efa i Szaaf.

glosa: i Efa

Księga Izajasza

Iz 60:6וְעֵיפָ֔ה

Okryje cię mnóstwo wielbłądów, dromadery z Midianu i Efy. Przyjdą wszyscy z Szeby, przyniosą złoto i kadzidło i będą głosić chwałę Pana.

glosa: i Efa

Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Efa

Wystąpienia

Gdzie o tym piszemy