Kim był Szama
Szama to jeden z wojowników Dawida, wymieniony wraz z bratem Jejelem w spisie zamykającym listę bohaterów w Pierwszej Księdze Kronik. Jego imię pada tam jeden raz.
Gdzie Szama występuje w Piśmie
Nagłówek całej listy brzmi:
Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem Pana o Izraelu.
1 Krn 11,10
Jedyne wystąpienie imienia:
Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;
1 Krn 11,44
Warto wiedzieć, że równoległa lista w Drugiej Księdze Samuela kończy się wcześniej i nie zawiera tej grupy imion:
Uriasz Chetyta. Razem wszystkich trzydziestu siedmiu.
2 Sm 23,39
Co z tego wynika
Szama należy do końcowej części spisu Kronik (1 Krn 11,41-47), której nie ma w Drugiej Księdze Samuela. Wiemy o nim trzy rzeczy: miał brata Jejela, był synem Chotamy i był z Aroer. Ocena „dzielni wojownicy” odnosi się do całej listy, nie do niego osobno. Ta lista ma w Kronikach jasny sens: to ludzie, którzy stanęli przy Dawidzie, gdy dopiero starał się o królestwo – a więc zanim było wiadomo, jak się to skończy.
Czego nie wiemy
Pismo nie opisuje ani jednego czynu Szamy: nie mówi, w jakiej bitwie walczył, kogo pokonał, jaką miał broń ani jaką funkcję pełnił w wojsku. Nie podaje, kiedy przystał do Dawida i czy dożył jego panowania. Nie wymienia jego żony, dzieci ani dalszych potomków. Nie precyzuje, o które Aroer chodzi – w Piśmie występuje więcej niż jedna miejscowość o tej nazwie, a tekst poprzestaje na przydomku. O Chotamie, jego ojcu, nie mówi nic poza tym jednym wersetem. Wszystko, co dopisano do tej postaci ponad jedno zdanie spisu, jest wymysłem – łącznie z rzekomymi cytatami, których w Piśmie nie ma.
Zobacz też: Jejel, syn Chotamy · Joszafat Mitnita · Dawid
