Joszafat Mitnita (w innych przekładach: Jozafat Mitynita) to jeden z wojowników wymienionych w spisie ludzi Dawida w 1 Księdze Kronik. Pismo poświęca mu pół wersetu.
Gdzie występuje w Piśmie
Najpierw uwaga o pisowni, bo tu najłatwiej o pomyłkę. Pod formą „Jozafat” Uwspółcześniona Biblia Gdańska ma wyłącznie króla Judy z rodowodu Jeszui (Mt 1,8) — to zupełnie inna osoba. Nasz wojownik występuje jako „Joszafat Mitnita”:
Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;
1 Krn 11,43
Lista, na której się znajduje, zaczyna się od zdania:
Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem Pana o Izraelu.
1 Krn 11,10
i kończy równie zwięźle:
Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.
1 Krn 11,47
To komplet wystąpień. Równoległy spis w 2 Sm 23 kończy się na Uriaszu Chetycie i podsumowaniu „razem wszystkich trzydziestu siedmiu” (2 Sm 23,39) — Joszafata w nim nie ma. Kroniki dopisują dłuższą końcówkę listy (1 Krn 11,41-47) i to w niej znalazło się jego imię.
Co z tego wynika
Wiemy dwie rzeczy: należał do grona wojowników Dawida i nosił przydomek „Mitnita”, wskazujący najpewniej na pochodzenie — z miejscowości lub rodu, których Pismo nie identyfikuje. Sam fakt umieszczenia na tej liście oznacza, że był rozpoznawalny w czasach, gdy spis powstawał. To wszystko, co da się z tekstu wyczytać.
Czego nie wiemy
- Imienia jego ojca — inaczej niż przy sąsiadach z listy, przy nim nie ma patronimiku.
- Gdzie leżało miejsce, od którego wziął przydomek.
- Jakiego czynu dokonał — Kroniki opisują wyczyny tylko kilku pierwszych wojowników spisu (np. 1 Krn 11,11).
- Czy służył Dawidowi od czasów tułaczki, czy dołączył po objęciu przez niego tronu.
- Jak umarł i czy miał potomków.
Opisy bitew, awansów i „kariery” tej postaci są dopisane. W Piśmie nie ma o nich ani słowa — jest imię, przydomek i miejsce na liście.
