קִיאbe.ki.'OH6892
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
wymiociny
ang. „vomit"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6892 — hebrajskie słowo קִיא (be.ki.'O), rzeczownik o znaczeniu „wymiociny" (ang. vomit). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Przysłów
Prz 26:11קֵא֑וֹ
Jak pies powraca do swoich wymiocin, tak głupi powtarza swoją głupotę.
glosa: własne wymiociny jego
Księga Izajasza
Księga Jeremiasza
Jr 48:26בְּקִיא֔וֹ
Upójcie go, ponieważ wynosił się przeciw Panu. Niech Moab tarza się w swoich wymiocinach i niech również stanie się pośmiewiskiem.
glosa: w wymiocinach swoich
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).