עֲדִיאֵל'a.di.'ElH5717
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Adiel
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5717 — hebrajskie słowo עֲדִיאֵל ('a.di.'El), nazwa własna o znaczeniu „Adiel". W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 4:36וַעֲדִיאֵ֛ל
I Elioenaj, Jaakoba, Jeszochajasz, Asajasz, Adiel, Jesimiel i Benajasz;
glosa: i Adiel
1Krn 9:12עֲדִיאֵ֧ל
I Adajasz, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkiasza, i Maasaj, syn Adiela, syna Jachzery, syna Meszullama, syna Meszillemita, syna Immera;
glosa: Adiel
1Krn 27:25עֲדִיאֵ֑ל ס
Nad skarbcami króla postawiony był Azmawet, syn Adiela; nad dochodami z pól, miast, wsi i zamków – Jonatan, syn Uzjasza;
glosa: Adiel
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).