Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl
נֶ֫פֶתle.na.FatH5316
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament

Nafat

ang. „Naphath"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg

H5316 — hebrajskie słowo נֶ֫פֶת (le.na.Fat), nazwa własna o znaczeniu „Nafat" (ang. Naphath). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Jozuego (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

3 wersetów
Księga Jozuego
Joz 12:23לְנָפַ֥ת

Król Doru z krainy Dor – jeden; król narodów z Gilgal – jeden.

glosa: Nafat (dopełniacz)
Joz 17:11הַנָּֽפֶת׃

I Manasses posiadał w działach Issachara i Aszera Bet-Szean i przyległe do niego miasteczka, Jibleam i przyległe do niego miasteczka, mieszkańców Dor i przyległe do niego miasteczka, mieszkańców Endor i przyległe do niego miasteczka, mieszkańców Tanaku i przyległe do niego miasteczka oraz mieszkańców Megiddo i przyległe do niego miasteczka – trzy okręgi.

glosa: [ten] Nafat
1 Księga Królewska
1Krl 4:11נָ֣פַת

Syn Abinadaba – nad całym obszarem Dor; jego żoną była Tafat, córka Salomona.

glosa: Nafat (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Gdzie o tym piszemy

Hasła słownika, imiona i streszczenia rozdziałów, w których to słowo pada najczęściej