מַפְתֵּחַha.maf.Te.achH4668
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
klucz
ang. „key"
partykułarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4668 — hebrajskie słowo מַפְתֵּחַ (ha.maf.Te.ach), rzeczownik o znaczeniu „klucz" (ang. key). W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Sędziów (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Sędziów
Sdz 3:25הַמַּפְתֵּ֙חַ֙
I czekali długo, aż poczuli się zawstydzeni. Widząc, że on nie otwiera drzwi komnaty, wzięli klucz i otworzyli; a oto ich pan leżał na ziemi martwy.
glosa: klucz
1 Księga Kronik
1Krn 9:27הַמַּפְתֵּ֖חַ
I nocowali dokoła domu Bożego, gdyż do nich należała straż i obowiązek otwierania go każdego ranka.
glosa: klucz
Księga Izajasza
Iz 22:22מַפְתֵּ֥חַ
I położę klucz domu Dawida na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, a gdy zamknie, nikt nie otworzy.
glosa: [ten] klucz (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).