מָנַ֫חַתu.ma.Na.chatH4506
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Manachat
ang. „Manahath"
spójnikrzeczownik · r.m.
5 wystąpień5 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4506 — hebrajskie słowo מָנַ֫חַת (u.ma.Na.chat), nazwa własna o znaczeniu „Manachat" (ang. Manahath). W Biblii występuje 5 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
5 wersetówKsięga Rodzaju
1 Księga Kronik
1Krn 1:40וּמָנַ֛חַת
Synowie Szobala: Alian, Manachat, Ebal, Szefo i Onam. A synowie Sibeona: Ajja i Ana.
glosa: i Manachat
1Krn 2:52הַמְּנֻחֽוֹת׃
Szobal, ojciec Kiriat-Jearima, miał synów: Haroego i połowę Manachytów.
glosa: z <tych> Menuchytów
1Krn 2:54הַמָּנַחְתִּ֖י
Synowie Salmy: Betlejem, Netofatyci, Atrot, rodzina Joaba i połowa Manachytów, Soreici;
glosa: Manachatyci
1Krn 8:6מָנָֽחַת׃
Oto synowie Ehuda – byli oni naczelnikami rodów mieszkających w Geba i zostali przesiedleni do Manachat;
glosa: Manachat
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).