כְּסִילke.SilH3685
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Orion
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
4 wystąpień4 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3685 — hebrajskie słowo כְּסִיל (ke.Sil), nazwa własna o znaczeniu „Orion". W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Hioba (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówKsięga Hioba
Księga Izajasza
Iz 13:10וּכְסִ֣ילֵיהֶ֔ם
Gwiazdy nieba bowiem i ich konstelacje nie będą jaśniały swoim światłem. Słońce się zaćmi, gdy tylko wzejdzie, a księżyc nie zabłyśnie swoim światłem.
glosa: i konstelacje ich
Księga Amosa
Am 5:8וּכְסִ֗יל
Szukajcie tego, który uczynił Plejady i Oriona, który przemienia cień śmierci w poranek i dzień w ciemności nocne; który przyzywa wody morskie i wylewa je na powierzchni ziemi, Pan jest jego imię;
glosa: i Orion
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).