Poncjusz
G4194 — greckie słowo Πόντιος (Pontiou), nazwa własna o znaczeniu „Poncjusz" (ang. Pontius). W Biblii występuje 4 razy, w 4 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: Ewangelia Mateusza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
4 wersetówZwiązali go, odprowadzili i wydali namiestnikowi Poncjuszowi Piłatowi.
A w piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, jego brat Filip tetrarchą Iturei i ziemi Trachonu, a Lizaniasz tetrarchą Abileny;
Rzeczywiście bowiem Herod i Poncjusz Piłat z poganami i ludem Izraela zebrali się przeciwko twemu świętemu Synowi, Jezusowi, którego namaściłeś;
Nakazuję ci przed Bogiem, który ożywia wszystko, i przed Chrystusem Jezusem, który złożył dobre wyznanie przed Poncjuszem Piłatem;