δυνατέωdunateiG1414
czasownikGrecki · Nowy Testament
móc
ang. „be able"
czasownik · cz. teraźniejszy · strona czynna · tryb orzekający · 3. os. · l.poj.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G1414 — greckie słowo δυνατέω (dunatei), czasownik o znaczeniu „móc" (ang. be able). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Nowego Testamentu — najczęściej: 2 List do Koryntian (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówList do Rzymian
Rz 14:4δυνατεῖ
Kim jesteś ty, że sądzisz cudzego sługę? Dla własnego Pana stoi albo upada. Ostoi się jednak, gdyż Bóg może go utwierdzić.
glosa: może
2 List do Koryntian
2Kor 9:8Δυνατεῖ
A Bóg ma moc udzielić wam obficie wszelkiej łaski, abyście, mając zawsze wszystkiego pod dostatkiem, obfitowali we wszelki dobry uczynek;
glosa: może
2Kor 13:3δυνατεῖ
Skoro szukacie dowodu na to, że przeze mnie przemawia Chrystus, który nie jest słaby względem was, lecz jest mocny w was.
glosa: on jest potężny
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).