Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl

Dokumenty pod lupą

Zamiast streszczeń — sam tekst źródłowy. Kliknij dowolne podkreślone wyrażenie, żeby zobaczyć, co znaczy, skąd pochodzi i dlaczego jest ważne. Przy każdym dokumencie osobna lista tego, czego w nim nie ma — bo to bywa mocniejszy argument niż to, co w nim jest.

3 marca 321
Ustawa niedzielna Konstantyna

Pierwszy w dziejach akt prawny nakazujący tygodniowy odpoczynek w niedzielę. Ma cztery zdania — i to jest jego siła dowodowa: da się go przeczytać w całości, słowo po słowie. Zanim otworzysz kartę z objaśnieniem, spróbuj sam znaleźć w łacinie imię Chrystusa, słowo „szabat" albo wyrażenie „dzień Pański". Nie ma ich tam.

Codex Iustinianus 3,12,2 (ed. P. Krueger); por. Codex Theodosianus 2,8,1 z 3 lipca 321

Fałszerstwo z VIII w.; dokument podaje się za akt z 30 marca 315
Donacja Konstantyna

Przez siedemset lat ten dokument uzasadniał władzę świecką papiestwa. W 1440 roku Lorenzo Valla rozłożył go na czynniki pierwsze samą analizą języka — i tak narodziła się nowoczesna krytyka filologiczna. Poniżej masz kluczowe fragmenty łacińskiego oryginału. Zanim klikniesz podpowiedzi, spróbuj zagrać Vallę: znajdź w tekście słowa, których kancelaria rzymska IV wieku napisać nie mogła.

Constitutum Constantini (Donatio Constantini), rozdz. 11-18 i subskrypcja — ed. H. Fuhrmann, MGH Fontes iuris Germanici antiqui X (1968)

ok. 363-364 (w literaturze rozrzut 343-381)
Kanon 29 synodu w Laodycei

Pierwszy w dziejach formalny zakaz kościelny wymierzony w szabat. Trzy zdania, wydane przez lokalny synod około trzydziestu biskupów — a wystarczyły, żeby wejść do prawa kościelnego Wschodu i Zachodu. Przeczytaj je uważnie: kanon nie tylko zabrania odpoczywać w sobotę, ale nakazuje w tym dniu pracować.

Synod w Laodycei (Frygia), kanon 29 — greckie zbiory kanoniczne (Mansi t. II); kanony laodycejskie potwierdzone na soborze in Trullo w 692 r.

18 listopada 1302
Bulla Unam Sanctam

Doktrynalny testament średniowiecznego papiestwa, wydany w trakcie sporu z królem Francji o opodatkowanie duchowieństwa. Ostatnie zdanie bulli jest formalną definicją — w rejestrze papieskim opatrzono je na marginesie odpowiednią notą. Warto je przeczytać powoli, bo mówi ono coś, czego nie mówi żaden tekst Pisma.

Bulla Unam Sanctam, 18 XI 1302 — Extravagantes communes 1,8,1; definicja końcowa: Denzinger 875