Kim była Persyda
Persyda to kobieta pozdrowiona przez Pawła w końcowej liście Listu do Rzymian. Jej imię pada w Piśmie jeden raz.
Gdzie Persyda występuje w Piśmie
Pozdrówcie Tryfenę i Tryfozę, które pracują w Panu. Pozdrówcie umiłowaną Persydę, która wiele pracowała w Panu.
Rz 16,12
To komplet. Rozdział 16 jest długim spisem pozdrowień dla wierzących w Rzymie, w którym Paweł wymienia z imienia kilkanaście kobiet – od Feby (Rz 16,1-2) po Persydę.
Co z tego wynika
Werset mówi o niej dwie rzeczy. Po pierwsze, Paweł nazywa ją „umiłowaną” – w tym rozdziale takie określenie pada rzadko i jest wyrazem osobistej więzi. Po drugie, przypisuje jej pracę: „wiele pracowała w Panu”. Użyte słowo oznacza trud, wysiłek do zmęczenia, a Paweł wzmacnia je jeszcze określeniem „wiele”. Warto też zauważyć różnicę wobec sąsiedniego zdania: o Tryfenie i Tryfozie jest mowa w czasie teraźniejszym („pracują”), o Persydzie w przeszłym („pracowała”). Tekst nie wyjaśnia, dlaczego – i lepiej nie budować na tym żadnej historii.
To jedyne, co Pismo o niej przekazuje: została zapamiętana przez wzgląd na pracę, a nie na urząd czy pochodzenie.
Czego nie wiemy
Pismo nie podaje, skąd Persyda pochodziła, ile miała lat i czy była zamężna. Nie mówi, czy była Żydówką, Rzymianką, czy – jak sugeruje samo imię – kobietą o korzeniach wschodnich; imię nie jest dowodem pochodzenia. Nie precyzuje, na czym polegała jej praca: czy chodziło o gościnę, wsparcie materialne, nauczanie, czy posługę wśród ubogich. Nie wiemy, czy była wolna, czy wyzwolona, jak długo trwała jej służba i kiedy się skończyła. Nie ma jej w Dziejach Apostolskich ani w żadnym innym liście. Nie zapisano też o niej ani jednego cudu – wbrew temu, co dopisywano jej w opracowaniach.
Zobacz też: Tryfena · Tryfoza · Junia · Paweł z Tarsu
