תִּמְנָעtim.Na'H8555
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Timna
rzeczownik · r.m.
6 wystąpień6 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8555 — hebrajskie słowo תִּמְנָע (tim.Na'), nazwa własna o znaczeniu „Timna". W Biblii występuje 6 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (3×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
6 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 36:12וְתִמְנַ֣ע׀
A Timna była nałożnicą Elifaza, syna Ezawa, i urodziła Elifazowi Amaleka. To są synowie Ady, żony Ezawa.
glosa: i Timna
Rdz 36:22תִּמְנָֽע׃
Synami Lotana byli: Chori i Hemam; a siostrą Lotana była Tamna.
glosa: [była] Timna
Rdz 36:40תִּמְנָ֛ע
To są imiona książąt Ezawa, według ich rodów i miejscowości i według ich imion: książę Timna, książę Alwa, książę Jetet.
glosa: Timna
1 Księga Kronik
1Krn 1:51תִּמְנָ֛ע
I Hadad umarł. A książętami Edomu byli: książę Timna, książę Alia, książę Jetet;
glosa: Timna
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).