רַתּוֹקbe.ra.ti.kotH7569
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
łańcuch
ang. „chain"
przyimekrzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7569 — hebrajskie słowo רַתּוֹק (be.ra.ti.kot), rzeczownik o znaczeniu „łańcuch" (ang. chain). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 6:21בְּרַתּוּק֤וֹת
I w ten sposób Salomon wyłożył wnętrze domu szczerym złotem, i przed przegrodą, którą również pokrył złotem, rozciągnął złote łańcuchy przed Miejscem Najświętszym.
glosa: łańcuchami (dopełniacz)
Księga Ezechiela
Ez 7:23הָֽרַתּ֑וֹק
Uczyń łańcuch, bo ziemia jest pełna krwawych wyroków, a miasto pełne przemocy.
glosa: łańcuch
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).