עַבְדָּא'av.Da'H5653
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Abda
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5653 — hebrajskie słowo עַבְדָּא ('av.Da'), nazwa własna o znaczeniu „Abda". W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 4:6עַבְדָּ֖א
Achiszar, przełożony dworu, i Adoniram, syn Abdy, odpowiedzialny za daninę.
glosa: Abda
Księga Nehemiasza
Ne 11:17וְעַבְדָּא֙
A Mattaniasz, syn Miki, syna Zabdiego, syna Asafa, kierował pieśń dziękczynną przy modlitwie. A Bakbukiasz był drugim spośród swoich braci, potem Abda, syn Szammuy, syna Galala, syna Jedutuna.
glosa: i Abda
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).