נֹקֵדno.KedH5349
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
pasterz
ang. „shepherd"
rzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5349 — hebrajskie słowo נֹקֵד (no.Ked), rzeczownik o znaczeniu „pasterz" (ang. shepherd). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 3:4נֹקֵ֑ד
Mesza, król Moabu, był hodowcą owiec i dawał królowi Izraela sto tysięcy jagniąt oraz sto tysięcy baranów wraz z wełną.
glosa: hodowca owiec
Księga Amosa
Am 1:1בַנֹּקְדִ֖ים
Słowa Amosa, który był jednym spośród pasterzy z Tekoa, które widział o Izraelu za dni Uzjasza, króla Judy, i za dni Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela, dwa lata przed trzęsieniem ziemi.
glosa: wśród pasterzy
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).