נְמוּאֵלne.mu.'ElH5241
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Nemuel
rzeczownik · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5241 — hebrajskie słowo נְמוּאֵל (ne.mu.'El), nazwa własna o znaczeniu „Nemuel". W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Liczb (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:9נְמוּאֵ֖ל
Synowie zaś Eliaba to Nemuel, Datan i Abiram. To ten Datan i Abiram, osławieni wśród zgromadzenia, którzy zbuntowali się przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi z gromadą Koracha, gdy zbuntowali się przeciwko Panu.
glosa: Nemuel
Lb 26:12לִנְמוּאֵ֗ל
Synowie Symeona według swych rodzin to: Nemuel, od którego pochodzi rodzina Nemuelitów, Jamin, od którego rodzina Jaminitów, Jachin, od którego rodzina Jachinitów;
glosa: od Nemuela
1 Księga Kronik
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).