מְתַלְּעוֹתme.ta.le.'otH4973
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
szczęka
ang. „jaw"
rzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4973 — hebrajskie słowo מְתַלְּעוֹת (me.ta.le.'ot), rzeczownik o znaczeniu „szczęka" (ang. jaw). W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Hioba (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Hioba
Hi 29:17מְתַלְּע֣וֹת
I kruszyłem szczękę niegodziwca, a z jego zębów wydzierałem łup.
glosa: [te] szczęki (dopełniacz)
Księga Przysłów
Prz 30:14מְֽתַלְּעֹ֫תָ֥יו
Jest pokolenie, którego zęby są jak miecze, a zęby trzonowe jak noże, by pożreć ubogich na ziemi i nędzarzy spośród ludzi.
glosa: szczęki jego
Księga Joela
Jl 1:6וּֽמְתַלְּע֥וֹת
Nadciągnął bowiem naród do mojej ziemi, mocny i niezliczony, jego zęby to zęby lwa, a zęby trzonowe ma jak srogi lew.
glosa: i [te] kły (dopełniacz)
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).