מַפֵּלָהle.ma.pe.LahH4654
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
ruina
ang. „ruin"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
3 wystąpień3 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4654 — hebrajskie słowo מַפֵּלָה (le.ma.pe.Lah), rzeczownik o znaczeniu „ruina" (ang. ruin). W Biblii występuje 3 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Izajasza). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Izajasza
Iz 17:1מַפָּלָֽה׃
Brzemię Damaszku. Oto Damaszek przestanie być miastem, a stanie się rumowiskiem.
glosa: ruina
Iz 23:13לְמַפֵּלָֽה׃
Oto ziemia Chaldejczyków – ten lud nie był ludem. Asyryjczyk założył ją dla mieszkańców pustyni. Wznieśli jej wieże, pobudowali jej pałace, ale on obrócił ją w gruzy.
glosa: [w] ruinę
Iz 25:2לְמַפֵּלָ֑ה
Bo obróciłeś miasto w rumowisko, miasto obronne w ruiny. Pałac cudzoziemców przestał być miastem, nigdy nie będzie odbudowany.
glosa: w ruinę
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).