מַכְשֵׁלָהve.ha.makh.she.LahH4384
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
ruiny
ang. „ruins"
spójnikpartykułarzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H4384 — hebrajskie słowo מַכְשֵׁלָה (ve.ha.makh.she.Lah), rzeczownik o znaczeniu „ruiny" (ang. ruins). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Izajasza
Iz 3:6וְהַמַּכְשֵׁלָ֥ה
Gdy człowiek uchwyci się swego brata z domu swego ojca i powie: Masz ubranie, bądź naszym wodzem, niech te ruiny będą pod twoją ręką;
glosa: i sterta ruin
Księga Sofoniasza
So 1:3וְהַמַּכְשֵׁל֖וֹת
Zgładzę ludzi i zwierzęta, zgładzę ptactwo niebieskie i ryby morskie, i zgorszenia wraz z bezbożnymi. Wykorzenię człowieka z powierzchni tej ziemi, mówi Pan.
glosa: i zgorszenia
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).