כֶּ֫סֶאba.Ke.sehH3677
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
pełnia księżyca
ang. „full moon"
przyimek · określonarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3677 — hebrajskie słowo כֶּ֫סֶא (ba.Ke.seh), rzeczownik o znaczeniu „pełnia księżyca" (ang. full moon). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Psalmów (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Psalmów
Ps 81:3בַּ֝כֵּ֗סֶה
Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.
glosa: w pełnię
Księga Przysłów
Prz 7:20הַ֝כֵּ֗סֶא
Wziął ze sobą worek pieniędzy; umówionego dnia wróci do domu.
glosa: ta pełnia księżyca
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).