יָרַקya.RokH3417
czasownikHebrajski · Stary Testament
pluć
ang. „to spit"
czasownik · Qal · bezokolicznik · st. absolutny
3 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3417 — hebrajskie słowo יָרַק (ya.Rok), czasownik o znaczeniu „pluć" (ang. to spit). W Biblii występuje 3 razy w 2 wersetach, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Liczb (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Liczb
I Pan odpowiedział Mojżeszowi: Gdyby jej ojciec plunął jej w twarz, czyż nie musiałaby się wstydzić przez siedem dni? Niech przez siedem dni będzie wyłączona z obozu, a potem zostanie przyjęta.
glosa: na pewno <pluć> · plunął
Księga Powtórzonego Prawa
Pwt 25:9וְיָרְקָ֖ה
Wówczas jego bratowa podejdzie do niego na oczach starszych, zdejmie mu z nogi jego but, plunie mu w twarz i powie: Tak postępuje się z mężczyzną, który nie chce odbudować domu swego brata.
glosa: i ona splunie
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).