יָֽמִינִיhai.ya.mi.NiH3228
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Jaminita
ang. „Jaminite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3228 — hebrajskie słowo יָֽמִינִי (hai.ya.mi.Ni), nazwa własna o znaczeniu „Jaminita" (ang. Jaminite). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Liczb (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Liczb
Lb 26:12הַיָּמִינִ֑י
Synowie Symeona według swych rodzin to: Nemuel, od którego pochodzi rodzina Nemuelitów, Jamin, od którego rodzina Jaminitów, Jachin, od którego rodzina Jachinitów;
glosa: Jaminici
2 Księga Samuela
2Sm 20:1יְמִינִ֑י
I znalazł się tam przypadkiem człowiek Beliala imieniem Szeba, syn Bikriego, Beniaminita. Ten zadął w trąbę i powiedział: Nie mamy działu w Dawidzie ani nie mamy dziedzictwa w synu Jessego. Każdy do swojego namiotu, o Izraelu!
glosa: Jaminita
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).