יַלֶּ֫פֶתya.Le.fetH3217
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
strup
ang. „scab"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3217 — hebrajskie słowo יַלֶּ֫פֶת (ya.Le.fet), rzeczownik o znaczeniu „strup" (ang. scab). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Kapłańska). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Kapłańska
Kpł 21:20יַלֶּ֔פֶת
Ani garbaty, ani z bielmem na oku, ani chory na świerzb, ani pokryty liszajami, ani eunuch:
glosa: strupy
Kpł 22:22יַלֶּ֔פֶת
Nie będziecie ofiarowywać Panu zwierzęcia ślepego, kulawego, okaleczonego, owrzodzonego, chorego na świerzb, pokrytego liszajami. Nie będziecie też składać go Panu na ołtarz jako ofiary spalanej.
glosa: strupy
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).