יִדּוֹyi.DoH3035
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Iddo
rzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H3035 — hebrajskie słowo יִדּוֹ (yi.Do), nazwa własna o znaczeniu „Iddo". W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Kronik (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 27:21יִדּ֖וֹ
Nad drugą połową pokolenia Manassesa w Gileadzie – Iddo, syn Zachariasza, nad Beniaminatami – Jaasiel, syn Abnera.
glosa: Iddo
Księga Ezdrasza
Ezd 10:43יַדַּ֥י
Z synów Nebo: Jejel, Mattitiasz, Zabad, Zebina, Jaddaj, Joel i Benajasz.
glosa: Jaddaj
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).