Choryta
H2752 — hebrajskie słowo חֹרִי (ha.cho.Ri), nazwa własna o znaczeniu „Choryta" (ang. Horite). W Biblii występuje 6 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (4×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
6 wersetówI Chorytów na ich górze Seir aż do równiny Paran, która jest przy pustyni.
A to są synowie Seira, Choryty, mieszkańcy tej ziemi: Lotan, Szobal, Sibeon i Ana;
Diszon, Eser i Diszan. To są książęta Chorytów, synowie Seira w ziemi Edom.
To są książęta Chorytów: książę Lotan, książę Szobal, książę Sibeon, książę Ana.
Przedtem w Seirze mieszkali również Choryci, ale synowie Ezawa wypędzili ich i wyniszczyli przed sobą, po czym zamieszkali na ich miejscu, jak uczynił Izrael w ziemi swego posiadania, którą dał im Pan.
Podobnie jak uczynił synom Ezawa mieszkającym w Seirze, przed którymi wytracił Chorytów; i wypędzili ich, i zamieszkali na ich miejscu aż do dziś.