גֵּלke.ge.la.loH1561
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
gnój
ang. „dung"
przyimekrzeczownik · l.poj. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)sufiks · 3. os. · l.poj. · r.m.
3 wystąpień3 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1561 — hebrajskie słowo גֵּל (ke.ge.la.lo), rzeczownik o znaczeniu „gnój" (ang. dung). W Biblii występuje 3 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Ezechiela (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetówKsięga Hioba
Hi 20:7כְּֽ֭גֶלֲלוֹ
To jednak zginie on na wieki jak jego własny gnój, a ci, którzy go widzieli, powiedzą: Gdzie on się podział?
glosa: jak własny gnój jego
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).