גָּלָלha.ga.LalH1557
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
gnój
ang. „dung"
partykułarzeczownik · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1557 — hebrajskie słowo גָּלָל (ha.ga.Lal), rzeczownik o znaczeniu „gnój" (ang. dung). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 14:10הַגָּלָ֖ל
Dlatego sprowadzę nieszczęście na dom Jeroboama i wytępię z Jeroboama każdego, aż do najmniejszego szczenięcia, każdego więźnia i opuszczonego w Izraelu, i usunę ostatki domu Jeroboama, jak usuwa się gnój, aż do końca.
glosa: [ten] gnój
Księga Sofoniasza
So 1:17כַּגְּלָלִֽים׃
Ścisnę ludzi utrapieniem, tak że będą chodzić jak ślepi, ponieważ zgrzeszyli przeciwko Panu. Ich krew będzie rozlana jak proch, a ich ciała – jak gnój.
glosa: jak <gnój>
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).