גִּבְלִיha.giv.LiH1382
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Gebalita
ang. „Gebalite"
partykułarzeczownik · gentilicum · l.poj. · r.m. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1382 — hebrajskie słowo גִּבְלִי (ha.giv.Li), nazwa własna o znaczeniu „Gebalita" (ang. Gebalite). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Jozuego (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Jozuego
Joz 13:5הַגִּבְלִ֗י
I ziemia Gibilitów i cały Liban na wschodzie, od Baal-Gad pod górę Hermon, aż do wejścia do Chamat.
glosa: Gebalit[ci]
1 Księga Królewska
1Krl 5:18וְהַגִּבְלִ֑ים
Ciosali je więc budowniczowie Salomona i Hirama oraz Gibilici. I tak przygotowali drewno i kamienie na budowę domu.
glosa: i [ci] Giblici
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).