בְּקִיעַbe.ki.'EiH1233
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
wyłom
ang. „breach"
rzeczownik · l.mn. · r.m. · st. konstruktowy (constructus)
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H1233 — hebrajskie słowo בְּקִיעַ (be.ki.'Ei), rzeczownik o znaczeniu „wyłom" (ang. breach). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Izajasza (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Izajasza
Iz 22:9בְּקִיעֵ֧י
I spoglądaliście na wyłomy miasta Dawida – na to, że były liczne, i zgromadziliście wody Dolnej Sadzawki.
glosa: [te] wyłomy (dopełniacz)
Księga Amosa
Am 6:11בְּקִעִֽים׃
Oto bowiem Pan rozkaże i uderzy w wielki dom rozpadlinami, a w mały dom – pęknięciem.
glosa: gruzy
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).