wdowieństwo
H491 — hebrajskie słowo אַלְמָנוּת ('al.me.nu.Tah), rzeczownik o znaczeniu „wdowieństwo" (ang. widowhood). W Biblii występuje 4 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (2×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Jak UBG oddaje to słowo
Co faktycznie stoi w tekście UBG przy tym słowie oryginału — oddania pogrupowane (bez różnic w odmianie), z liczbą wystąpień i przykładami, które otwierają werset w interlinii. Szerokość paska to udział w 4 wystąpieniach z osobnym oddaniem.
- „wdowieństwo”2× · 50%
- „wdowie”2× · 50%
Dopasowanie słów UBG do oryginału jest automatyczne i orientacyjne.
Wystąpienia
4 wersetówZdjęła więc z siebie wdowie szaty, okryła się welonem i tak zasłonięta usiadła na rozstaju drogi, która prowadziła do Timny. Widziała bowiem, że Szela dorósł, a ona nie została mu dana za żonę.
Potem wstała, odeszła, zdjęła z siebie welon i włożyła wdowie szaty.
I Dawid przyszedł do swego domu w Jerozolimie. Wtedy król wziął dziesięć kobiet, nałożnic, które pozostawił, aby strzegły domu, umieścił je w strzeżonym domu i utrzymywał, ale nie obcował z nimi. Pozostały one zamknięte aż do dnia swej śmierci, jakby we wdowieństwie.
Nie bój się, bo nie zostaniesz zawstydzona, nie rumień się, bo nie doznasz hańby, gdyż zapomnisz o wstydzie swojej młodości i o niesławie swego wdowieństwa już więcej nie wspomnisz.