אֶלְדָּעָהve.'el.da.'AhH420
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Eldaa
ang. „Eldaah"
spójnikrzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H420 — hebrajskie słowo אֶלְדָּעָה (ve.'el.da.'Ah), nazwa własna o znaczeniu „Eldaa" (ang. Eldaah). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Rodzaju (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Rodzaju
Rdz 25:4וְאֶלְדָּעָ֑ה
Synami Midiana byli: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Wszyscy oni byli synami Ketury.
glosa: i Eldaa
1 Księga Kronik
1Krn 1:33וְאֶלְדָּעָ֑ה
Synowie Midiana: Efa, Efer, Henoch, Abida i Eldaa. Oni wszyscy byli synami Ketury.
glosa: i Eldaa
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).