τιμωρέωtimōrēthōsinG5097
czasownikGrecki · Nowy Testament
ukarać
ang. „to punish"
czasownik · aoryst · strona bierna · tryb łączący (coni.) · 3. os. · l.mn.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
G5097 — greckie słowo τιμωρέω (timōrēthōsin), czasownik o znaczeniu „ukarać" (ang. to punish). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Nowego Testamentu (Dzieje Apostolskie). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówDzieje Apostolskie
Dz 22:5τιμωρηθῶσιν.
Czego mi świadkiem jest najwyższy kapłan oraz wszyscy starsi. Od nich też otrzymałem listy do braci i pojechałem do Damaszku, aby tych, którzy tam byli, przyprowadzić związanych do Jerozolimy, żeby zostali ukarani.
glosa: mogą zostać ukarani
Dz 26:11τιμωρῶν
A po wszystkich synagogach często ich karząc, zmuszałem do bluźnierstwa. Występując przeciwko nim z wielką wściekłością, prześladowałem ich nawet po obcych miastach.
glosa: karząc
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).