Rozdział Hebrajczyków 11 w świetle Biblii to niezwykła galeria ludzi, którzy zaufali Słowu Boga wbrew ludzkim kalkulacjom. Zebrane poniżej wersety ukazują, czym jest prawdziwa wiara — niewidzialnym fundamentem nadziei i posłuszeństwa. Ta strona powstała dla każdego, kto szuka wzmocnienia w codziennych próbach, pragnie poznać biblijne przykłady wierności oraz chce budować swoją relację ze Stwórcą, opierając się wyłącznie na Pismach, a nie na ludzkiej tradycji.
Czym jest wiara i jak poznajemy Stwórcę
Autor Listu do Hebrajczyków rozpoczyna od podania duchowej definicji wiary, która pozwala postrzegać rzeczywistość oczami Boga.
„A wiara jest podstawą tego, czego się spodziewamy, i dowodem tego, czego nie widzimy.” — Hbr 11,1 (UBG)
Wiara pozwala nam zrozumieć, że cały wszechświat powstał na Słowo Jahwe (PAN), a to, co widzialne, wywodzi się z niewidzialnej potęgi Stwórcy.
„Przez wiarę rozumiemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak że to, co widzimy, nie powstało z tego, co widzialne.” — Hbr 11,3 (UBG)
Świadectwo sprawiedliwych: Abel, Henoch i Noe
Abel złożył Bogu doskonalszą ofiarę niż Kain, ponieważ uczynił to z sercem pełnym ufności i posłuszeństwa.
„Przez wiarę Abel złożył Bogu ofiarę lepszą niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, bo Bóg zaświadczył o jego darach. Przez nią też, choć umarł, jeszcze mówi.” — Hbr 11,4 (UBG)
Henoch ze względu na swoją wiarę podobał się Bogu i został zabrany, unikając oglądania śmierci.
„Przez wiarę Henoch został przeniesiony, aby nie oglądał śmierci, i nie znaleziono go, ponieważ Bóg go przeniósł. Zanim bowiem został przeniesiony, miał świadectwo, że podobał się Bogu.” — Hbr 11,5 (UBG)
Bez ufności nie można podobać się Bogu, co doskonale ukazuje przykład Noego, który posłusznie zbudował arkę, ratując swój dom.
„Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu, bo ten, kto przychodzi do Boga, musi wierzyć, że on jest i że nagradza tych, którzy go szukają. Przez wiarę Noe, ostrzeżony przez Boga o tym, czego jeszcze nie widziano, kierowany bojaźnią zbudował arkę, aby ocalić swój dom. Przez nią też potępił świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która jest z wiary.” — Hbr 11,6-7 (UBG)
Powołanie Abrahama i wybór Mojżesza
Abraham wyruszył w nieznane, gdy Jahwe powołał go do opuszczenia rodzinnej ziemi, żyjąc jako pielgrzym w Ziemi Obiecanej.
„Przez wiarę Abraham, gdy został wezwany, aby pójść na miejsce, które miał wziąć w dziedzictwo, usłuchał i wyszedł, nie wiedząc, dokąd idzie. Przez wiarę przebywał w ziemi obiecanej jak w obcej, mieszkając w namiotach z Izaakiem i Jakubem, współdziedzicami tej samej obietnicy. Oczekiwał bowiem miasta mającego fundamenty, którego budowniczym i twórcą jest Bóg.” — Hbr 11,8-10 (UBG)
Szybko przekonała się o wiernej miłości Stwórcy także Sara, otrzymując siłę do poczęcia potomka mimo podeszłego wieku.
„Przez wiarę także sama Sara, mimo podeszłego wieku, otrzymała moc poczęcia potomstwa i urodziła, gdyż za wiernego uznała tego, który obiecał.” — Hbr 11,11 (UBG)
Wszyscy ci mężowie i kobiety umierali w wierze, wyznając, że są jedynie gośćmi na tej ziemi i oczekują ojczyzny niebieskiej.
„Wszyscy oni umarli w wierze, nie otrzymawszy spełnienia obietnic, ale z daleka je ujrzeli, cieszyli się nimi i witali je, i wyznawali, że są obcymi i pielgrzymami na ziemi.” — Hbr 11,13 (UBG)
Abraham był gotów złożyć w ofierze Izaaka, wierząc, że Bóg ma moc wzbudzić go nawet z martwych.
„Przez wiarę Abraham, wystawiony na próbę, ofiarował Izaaka. On, który otrzymał obietnicę, złożył w ofierze jednorodzonego syna; On, któremu powiedziano: W Izaaku będzie nazwane twoje potomstwo; Uważał, że Bóg może nawet wskrzesić z martwych, skąd go też otrzymał na podobieństwo zmartwychwstania.” — Hbr 11,17-19 (UBG)
Mojżesz wzgardził bogactwami Egiptu, wybierając cierpienie z ludem Bożym i mając oczy skierowane na zapłatę od Pana.
„Przez wiarę Mojżesz, gdy dorósł, odmówił nazywania się synem córki faraona; Wybierając raczej cierpieć uciski z ludem Bożym, niż mieć doczesną rozkosz z grzechu. Uważał zniewagi znoszone dla Chrystusa za większe bogactwo niż skarby Egiptu, bo wypatrywał zapłaty.” — Hbr 11,24-26 (UBG)
Triumf wiary i obietnica w Jeszui
Dzieje królów, proroków i bezimiennych bohaterów pokazują, że przez wiarę zamykano paszcze lwom i gaszono moc ognia.
„I co jeszcze mam powiedzieć? Nie wystarczyłoby mi bowiem czasu, gdybym miał opowiadać o Gedeonie, Baraku, Samsonie, Jeftem, Dawidzie, Samuelu i o prorokach; Którzy przez wiarę pokonali królestwa, czynili sprawiedliwość, dostąpili spełnienia obietnic, zamknęli paszcze lwom; Zgasili moc ognia, uniknęli ostrza miecza, umocnieni powstawali z niemocy, stali się dzielni na wojnie, zmusili do ucieczki obce wojska.” — Hbr 11,32-34 (UBG)
Choć wszyscy ci bohaterowie zyskali chlubne świadectwo, pełnię obietnicy przygotowano dla nas w Mesjaszu, którym jest Jeszua (Jezus).
„A ci wszyscy, choć zyskali chlubne świadectwo dzięki wierze, nie dostąpili spełnienia obietnicy; Ponieważ Bóg przewidział dla nas coś lepszego, aby oni nie stali się doskonali bez nas.” — Hbr 11,39-40 (UBG)
Jak korzystać z tych wersetów
Rozważanie tekstu z rozdziału Hebrajczyków 11 warto połączyć ze spokojnym czytaniem całego kontekstu Pisma Świętego. Nie traktuj tych cytatów jako formułek o magicznym działaniu, lecz jako inspirację do budowania osobistej ufności wobec Stwórcy. Zwracaj się do Jahwe własnymi słowami w modlitwie, dziękując Mu za przykład dawnych bohaterów. Niech postawa ludzi, którzy zaufali Obietnicy, zachęca Cię do codziennego posłuszeństwa Bożym przykazaniom oraz do szukania siły w Jeszui, niezależnie od okoliczności, w jakich się znajdujesz.
Powiązane
- Osiem błogosławieństw (Mateusza 5) — treść i komentarz
- Ojcze nasz — treść i komentarz (modlitwa Pańska)
- Przypowieść o synu marnotrawnym — treść i komentarz
- Wersety o wstydzie — biblijne cytaty z Pisma
- Wszystkie wersety tematyczne
Zobacz też: Jahwe · Jeszua (Jezus) · Abel · Abraham · Kain — znaczenie imienia · Henoch — znaczenie imienia
