Imię Epafras, choć rzadko spotykane we współczesnym świecie, niesie ze sobą głębokie przesłanie wierności i oddania sprawie Ewangelii. W tekście oryginalnym Nowego Testamentu zapisywane jest jako Ἐπαφρᾶς, a leksykon Stronga (Strong G1889) definiuje jego znaczenie po prostu jako „Epafras”. Postać ta, choć pojawia się na kartach Pisma Świętego zaledwie kilkukrotnie, zapisała się jako wzór gorliwego sługi i orędownika wierzących w Kolosach. Analiza biblijna tego imienia pozwala nam lepiej zrozumieć realia wczesnego zboru oraz niezłomną postawę pierwszych naśladowców Mesjasza, Jeszuy (Jezusa).
Pochodzenie i znaczenie imienia Epafras
Imię Epafras wywodzi się z języka greckiego i jest powszechnie uznawane za skróconą, zdrobniałą formę imienia Epafrodyt (Epaphroditos). W klasycznym kontekście greckim imię to wiązało się z pojęciem wdzięku, uroku lub bycia miłym. Jednak w kontekście biblijnym i leksykograficznym, opierając się na autorytatywnych źródłach takich jak słownik Stronga, imię to funkcjonuje jako samodzielna jednostka oznaczająca po prostu „Epafras”.
Dla badaczy Pisma Świętego, którzy opierają swoją wiarę wyłącznie na autorytecie Słowa Bożego (sola scriptura), najważniejsze jest nie pogańskie tło językowe, lecz to, jak postać nosząca to imię zapisała się w natchnionej historii zbawienia. Epafras nie szukał własnej chwały ani nie budował swojego autorytetu na ludzkich tradycjach – jego imię stało się synonimem wiernego szafarstwa i miłości do braci w wierze.
Epafras w Biblii
W Nowym Testamencie Epafras pojawia się jako bliski współpracownik apostoła Pawła. Z listów apostolskich dowiadujemy się, że to najprawdopodobniej on przyniósł Ewangelię do Kolosów i założył tamtejszy zbór. Paweł wypowiada się o nim z ogromnym szacunkiem, nazywając go „umiłowanym współsługą” oraz „wiernym sługą Chrystusa”.
Pierwszą wzmiankę o tym gorliwym mężu Bożym znajdujemy w Liście do Kolosan, gdzie apostoł Paweł jednoznacznie wskazuje na Epafrasa jako na źródło poznania prawdy przez Kolosan:
„Jak też nauczyliście się od naszego umiłowanego współsługi Epafrasa, który jest wiernym sługą Chrystusa dla was;” — Kol 1,7 (UBG)
Epafras nie tylko głosił Słowo, ale nieustannie troszczył się o stan duchowy swoich braci. Nawet wtedy, gdy przebywał z Pawłem w więzieniu, jego serce i myśli były przy zborze. Wyrazem tego była jego nieustanna, żarliwa modlitwa o to, aby wierzący stali mocno, będąc doskonali i pełni we wszelkiej woli Bożej. Świadectwo to zostało utrwalone w czwartym rozdziale tego samego listu:
„Pozdrawia was Epafras, który pochodzi spośród was, sługa Chrystusa, zawsze o to walczący za was w modlitwach, abyście byli doskonali i zupełni we wszelkiej woli Boga.” — Kol 4,12 (UBG)
Wierność Ewangelii i bliska więź z apostołem Pawłem doprowadziły Epafrasa do dzielenia z nim trudów uwięzienia. W Liście do Filemona Paweł nazywa go swoim „współwięźniem” w Mesjaszu Jeszui (Jezusie), co dowodzi, że Epafras był gotów ponieść najwyższą cenę za wierność jedynemu Bogu, Jahwe (PAN) (PANU):
„Pozdrawiają cię Epafras, mój współwięzień w Chrystusie Jezusie;” — Flm 1,23 (UBG)
Znaczenie duchowe i przesłanie
Z perspektywy Hebrew Roots oraz zasady sola scriptura, postać Epafrasa niesie potężne przesłanie dla każdego współczesnego wierzącego. Po pierwsze, pokazuje on, jak ważne jest trzymanie się czystej nauki biblijnej, z dala od ludzkich filozofii i tradycji, które już wtedy zagrażały zborowi w Kolosach. Epafras przyniósł im czystą Ewangelię o zbawieniu w Mesjaszu.
Po drugie, Epafras jest wzorem „wojownika modlitwy”. Jego walka nie opierała się na cielesnych środkach, lecz na kolanach. Modlił się o to, aby wierzący trwali w doskonałej woli Jahwe. Pokazuje to, że prawdziwa troska o drugiego człowieka przejawia się w zanoszeniu jego spraw przed tron Najwyższego. Wierny sługa nie szuka poklasku – jego praca często jest niewidoczna dla oczu świata, tak jak niewidoczne były zmagania modlitewne Epafrasa w rzymskim więzieniu.
Warianty i zdrobnienia
W języku polskim imię Epafras występuje niemal wyłącznie w kontekście biblijnym i nie doczekało się szerokiego zastosowania świeckiego. Nie posiada ono popularnych, tradycyjnych zdrobnień, choć w kręgach rodzinnych lub zborowych można spotkać formy takie jak Epafruś czy Epafrasek. W innych językach imię to brzmi bardzo podobnie: Epaphras (angielski, niemiecki, francuski) czy Epafra (włoski, hiszpański). Często bywa też kojarzone z dłuższą formą Epafrodyt, choć w tekście biblijnym są to dwie różne postacie.
Podsumowanie
Imię Epafras to symbol wierności, cichej służby i nieustannej modlitwy za zbór Boży. Choć nosił je człowiek żyjący w I wieku, jego postawa pozostaje żywym wyzwaniem dla każdego, kto pragnie opierać swoje życie wyłącznie na Słowie Bożym. Epafras uczy nas, że największą wartością sługi jest bycie uznanym za wiernego w oczach Jahwe i Jego Mesjasza, Jeszuy.
Powiązane
- Konkordancja: Ἐπαφρᾶς „Epafras” — wszystkie 3 wystąpień (G1889)
- Postać: Epafras kolosanin sluga chrystusa za kolosow
- Postać: Epafras biblia biografia znaczenie
- Interlinia: Kol 1,7 słowo po słowie (hebr./grec. + UBG)
- Więcej znaczeń imion biblijnych
Zobacz też: Konkordancja Stronga · Tekst interlinearny · Apostoł (szaliach) · Jahwe · Epafrodyt · Paweł — znaczenie imienia
