תְּבוּסָהte.vu.SatH8395
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
ruina
ang. „ruin"
rzeczownik · l.poj. · r.ż. · st. konstruktowy (constructus)
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8395 — hebrajskie słowo תְּבוּסָה (te.vu.Sat), rzeczownik o znaczeniu „ruina" (ang. ruin). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (2 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów2 Księga Kronik
2Krn 22:7תְּבוּסַ֣ת
A to, że przybył do Jorama, było od Boga na zgubę Achazjasza. Kiedy bowiem przybył, wyjechał z Joramem przeciw Jehu, synowi Nimsziego, którego Pan namaścił, aby wytracić dom Achaba.
glosa: upadek
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).