שָׂרָףve.sa.RafH8315
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Saraf
ang. „Saraph"
spójnikrzeczownik · r.m.
1 wystąpień1 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H8315 — hebrajskie słowo שָׂרָף (ve.sa.Raf), nazwa własna o znaczeniu „Saraf" (ang. Saraph). W Biblii występuje 1 raz, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
1 wersetów1 Księga Kronik
1Krn 4:22וְשָׂרָ֛ף
Jokim i mężczyźni Kozeby oraz Joasz i Saraf, którzy panowali w Moabie, a także Jaszubilechem. To są dawne wydarzenia.
glosa: i Saraf
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).