Przejdź do treści
Za darmo, bez reklam i opłat.Poznaj misję
Odkryjbiblie.pl
שַׁ֫עַףva.Sha.'afH8174
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament

Szaaf

ang. „Shaaph"
spójnikrzeczownik · r.m.
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg

H8174 — hebrajskie słowo שַׁ֫עַף (va.Sha.'af), nazwa własna o znaczeniu „Szaaf" (ang. Shaaph). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (1 Księga Kronik). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.

Wystąpienia

2 wersetów
1 Księga Kronik
1Krn 2:47וָשָֽׁעַף׃

Synowie Jahdaja: Regem, Jotam, Geszan, Pelet, Efa i Szaaf.

glosa: i Szaaf
1Krn 2:49שַׁ֚עַף

Urodziła również Szaafa, ojca Madmanny, i Szewę, ojca Makbeny i Gibea. A córką Kaleba była Aksa.

glosa: Szaaf
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).

Gdzie o tym piszemy

Hasła słownika, imiona i streszczenia rozdziałów, w których to słowo pada najczęściej