שְׂבִיבshe.vi.Va'H7631
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
płomień
ang. „flame"
rzeczownik · l.poj. · r. wspólny · st. określonypartykuła
2 wystąpień2 wersetów1 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H7631 — hebrajskie słowo שְׂבִיב (she.vi.Va'), rzeczownik o znaczeniu „płomień" (ang. flame). W Biblii występuje 2 razy, wyłącznie w jednej księdze Starego Testamentu (Księga Daniela). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Daniela
Dn 3:22שְׁבִיבָ֖א
Ponieważ rozkaz króla przynaglał, a piec był bardzo rozpalony, płomień ognia zabił tych ludzi, którzy wrzucili Szadraka, Meszaka i Abed-Nego.
glosa: płomień ten
Dn 7:9שְׁבִיבִ֣ין
I patrzyłem, aż trony zostały postawione, a Odwieczny zasiadł; jego szata była biała jak śnieg, a włosy jego głowy jak czysta wełna, jego tron jak ogniste płomienie, a jego koła jak płonący ogień.
glosa: [był] płomieniami
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).