צְרֵדָהha.tze.re.DahH6868
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Sereda
ang. „Zeredah"
partykułarzeczownik · nazwa miejsca
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H6868 — hebrajskie słowo צְרֵדָה (ha.tze.re.Dah), nazwa własna o znaczeniu „Sereda" (ang. Zeredah). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 1 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetów1 Księga Królewska
1Krl 11:26הַצְּרֵדָ֗ה
Jeroboam, syn Nebata Efratejczyka z Seredy i sługa Salomona, którego matka miała na imię Serua i była wdową, również podniósł rękę przeciw królowi.
glosa: [ta] Cereda
2 Księga Kronik
2Krn 4:17צְרֵדָֽתָה׃
Na równinach Jordanu król odlewał je w gliniastej ziemi, między Sukkot i Seredatą.
glosa: Sereda
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).