עֶ֫דֶן'E.denH5729
nazwa własnaHebrajski · Stary Testament
Eden
rzeczownik · nazwa miejsca
3 wystąpień3 wersetów3 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5729 — hebrajskie słowo עֶ֫דֶן ('E.den), nazwa własna o znaczeniu „Eden". W Biblii występuje 3 razy, w 3 księgach Starego Testamentu — najczęściej: 2 Księga Królewska (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
3 wersetów2 Księga Królewska
2Krl 19:12עֶ֖דֶן
Czy bogowie narodów wybawili tych, których wygubili moi ojcowie: Gozan, Charan, Resef, i synów Edenu, którzy byli w Telassar?
glosa: Eden
Księga Izajasza
Iz 37:12עֶ֖דֶן
Czy bogowie narodów wybawili tych, których moi ojcowie wygubili: Gozan, Charan, Resef i synów Edenu, którzy byli w Telassar?
glosa: Eden
Księga Ezechiela
Ez 27:23וָעֶ֔דֶן
Charan, Kanne i Eden, kupcy z Szeby, Assur i Kilmad prowadzili z tobą handel.
glosa: i Eden
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).