נְטִיפָהve.ha.ne.ti.FotH5188
rzeczownikHebrajski · Stary Testament
wisiorek
ang. „pendant"
spójnikpartykułarzeczownik · l.mn. · r.ż. · st. absolutny
2 wystąpień2 wersetów2 ksiąg
Rozkład wg ksiąg
H5188 — hebrajskie słowo נְטִיפָה (ve.ha.ne.ti.Fot), rzeczownik o znaczeniu „wisiorek" (ang. pendant). W Biblii występuje 2 razy, w 2 księgach Starego Testamentu — najczęściej: Księga Sędziów (1×). Niżej pełna lista wystąpień z polskim tekstem UBG i odsyłaczem do interlinii.
Wystąpienia
2 wersetówKsięga Sędziów
Sdz 8:26וְהַנְּטִפ֜וֹת
I waga tych złotych kolczyków, o które poprosił, wyniosła tysiąc siedemset syklów złota, nie licząc klejnotów i wisiorków, i szkarłatnych szat, które nosili królowie Midianu, i nie licząc łańcuchów, które były na szyjach ich wielbłądów.
glosa: i wisiory
Księga Izajasza
Dane: STEPBible (TAHOT/TAGNT, CC BY 4.0) · numeracja Stronga · tekst polski: UBG. Podświetlenie słów w wersecie jest orientacyjne (UBG nie jest wyrównana słowo-w-słowo do oryginału).